Hier geht es zu den aktuellen Terminen
Nachschrift der Reden am Gemeindeabend am 20. Juni 2002
"Sehr geehrter Herr Rommel, Sie möcht ich natürlich heut abend ganz besonders begrüßa. Schön, daß Se do sen. I freu mi ganz arg, daß des klappt hat. Sie standet nämlich scho länger auf meiner Liste von Leut, die wo i gern eilada tät. On i han Sie deshalb eiglada, weil Sie für mi ebber sen, der wo ebber isch, ohne daß r ebbes isch.
Sie, lieber Herr Rommel, hen a Art, die wo mir gfällt. Dodrvor han i en ganz großa Respekt, vor Ihrer Ausstrahlung, vor Ihrm Charakter, vor Ihrer Lebenserfahrung. Daß e net dromromschwätz - Sie sen für mi a Mensch mit ra ganz besondera Würde. Sie sen für mi a Original. On i glaub, daß au onser Simmozheimer Schultes a Original isch. Er geht bald in Ruhestand nach zweiadreißig Jahr; on deshalb han e denkt, s wär bsonders gschickt, wenn Sie, sehr geehrter Herr Rommel, no komma könnet, solang er no im Amt isch. Sie sen also für ihn hehlinge mei Abschiedsgschenk.
Manfred Mergel zur Begrüßung von Manfred Rommel
Meine sehr verehrten Damen und Herrn, i muß zuerst mein Gruscht auspacka. Den verehrten Herrn Bürgermeister kenn i scho lang, mir hen zusamma scho ds Innenministerium verwaltet. Da hat noch Ordnung geherrscht, damals im Land Baden-Württemberg – und a Achtung vor em Staat, weil mir dort waret. Jetzt muß ich zu Ehren von meim früheren Kollegen etwas übers Innenministerium vortraga. Also, i woiß net, Herr Kollege, wie s Ihne ganga isch – aber wohlgfühlt hab i mi en dem Innenministerium net am Anfang. Mr hat mir erst mal beigebracht, daß ich nichts weiß – hat mir gsagt, mein Deutsch lasse zu wünschen übrig, ich solle das Buch ‚Reiners deutsche Stilkunst’ durcharbeiten. On na hab i des durchgearbeitet, na hab i a halbes Jahr überhaupt nix mehr schreiba könna. Aber des isch net weiter aufgfalla im Innenministerium.
Manfred Rommel zu Beginn seiner Lesung
